یک برنامهٔ پایتون بنویسید که مشتق عددی (با اختلاف محدود مرکزی) یک تابع نمونه را روی یک آرایهٔ ورودی با استفاده از NumPy محاسبه کند و با استفاده از تابع builtin id نشان دهد که آرایهٔ خروجی دارای شناسهٔ متفاوت از آرایهٔ ورودی است.

برای بررسی درست، خروجی مشتق عددی باید یک آرایهٔ جدید باشد؛ بنابراین id(x) و id(d_dx) باید متفاوت باشند. می‌توانید از اختلاف مرکزی با ثابتِ h برای نقاط میانی استفاده کنید و برای مرزها از تفاوتِ جلو/عقب یا numpy.gradient بهره بگیرید تا خروجی یک آرایهٔ جدید با همان اندازه باشد. دقت کنید که استفادهٔ مناسب از numpy.linspace برای تولید x و مقدار تابع مثل f(x)=x**2 یا sin(x) تأثیر می‌گذارد و از بازنمایی inplace پرهیز کنید. در پایان، با چاپ id(x) و id(d_dx) تفاوتِ شناسه‌ها را نشان دهید تا مشخص شود خروجی واقعاً کِی در حافظه مستقل از ورودی قرار می‌گیرد.