یک برنامهٔ C++ بنویسید که مقادیر شبیه‌سازی‌شدهٔ یک سنسور را خط‌به‌خط بخواند و اگر مقدار خارج از بازهٔ مجاز یا خطای ارتباطی رخ داد، استثنا پرتاب کند و در برنامهٔ اصلی با چاپ نوع خطا و پیام مناسب آن‌ها را مدیریت کند.

یک کلاس سادهٔ Sensor تعریف کنید که متد read() مقدار را برمی‌گرداند و در شرایط نامطلوب مثل خارج شدن مقدار از بازه یا قطع ارتباط، استثناهای std::out_of_range یا یک استثنای سفارشی مشتق‌شده از std::exception پرتاب کند. در تابع main حلقه‌ای برای خواندن مرتب مقادیر بنویسید و فراخوانی read() را درون بلوک try قرار دهید و با catchهای جداگانه، خطای مشخص را گزارش دهید. از هدرهای استاندارد C++ مانند و و کلاس‌های std::string استفاده کنید؛ نکته‌ی عملی برای سیستم‌های تعبیه‌شده این است که در محیط‌های محدود یا زمان واقعی ممکن است بهتر باشد به‌جای استثناها از کدهای خطا استفاده کنید یا از استثناها فقط در سطوح بالا برای گزارش و لاگینگ بهره ببرید.